Woodmaker's Blog

Woodmaker's Blog

Van boom tot product

Hout bewerkenPosted by Richard Mon, April 13, 2015 23:04:24

Het leven van Pietje Plank

Pietje Plank is een trotse en gevoelige eikenhouten plank. Hij werd ruim driehonderd jaar geleden geboren in een oerbos in de buurt van Kočevje (Slovenië). Zoon van Barthus, een grote eik die de kruistochten nog heeft meegemaakt. En zoon van Illana, een ranke eik met een machtig uitzicht over de Rinža. De eikel viel niet ver van de boom. Liefdevol werd hij omringd door zijn familie die ervoor zorgde dat hem niets tekort kwam aan water, liefde, voeding en licht.


Hij moest wel een van de gelukkigste eiken op aarde zijn! Hij was geboren in het land waar men als een van de eerste aan natuurbescherming deed. Zijn moederland is een van de weinige landen waar zich nog oerbossen bevinden. In een van de groenste landen van Europa groeide deze eik op van klein eikeltje tot machtige eik die ook zelf voor nageslacht zorgde. De andere bomen mochten hem graag, omdat hij zijn liefde en licht graag met hen deelde. De dieren waren blij met de beschutting die hij bood. De lynx maakte dankbaar gebruik van de machtige takken om de nacht door te brengen en de eekhoorns verzamelde zijn eikels graag als heerlijke maaltijd.

Door de jaren heen heeft hij de Duitse kolonisten zien vertrekken. Hij heeft de bloei en de teloorgang van de mijnbouw meegemaakt in zijn mooie moederland. Hij zag hoe het land van de bezetting van de fascisten overging naar het communisme van Joegoslavië. Na het overlijden van zijn vader Barthus leek hij voorbestemd te zijn om de nieuwe leider van het bos te worden. De mens had andere plannen met Pietje...

Op een dag kwamen de houthakkers het bos bekijken. Ieder jaar kwamen ze enkele bomen uitzoeken om het hout te gebruiken voor export, meubels en de huizenbouw. Voor de bomen was het een eer om uitgekozen te worden. Hun oog viel op die ene machtige eik, die in het bos ook wel bekend stond als Pietje Plank. Dat was niet zo vreemd, met zijn takvrije stam van 15 meter, een totale lengte van 45 m en een massieve diameter van 1,8 m was hij met recht een van de giganten van het woud. Stormen en onweer heeft hij getrotseerd, tijden van droogte en hitte overkwam hij moeiteloos. Nu kwam het natuurlijke leven in het bos tot een einde, een nieuw leven als vreugdebrenger in hout zou beginnen.


Nadat Pietje gekapt was, werd hij naar de zagerij gebracht. Hier werd hij met het nodige respect behandeld. De structuur van zijn stam was zo mooi, dat men besloot hem kwartiers te zagen. Een hogere eer voor een boom is er niet te behalen! De mooie stralen die normaal gesproken het sap van de boom vervoerden, kwamen op deze manier optimaal uit. In meubels van kwartiers gezaagd eikenhout zijn deze te zien als de lichtere “vlammen” in het hout. Naast de mooie tekening is het hout optimaal voor houtbewerkers, aangezien het hout zijn vorm mooi behoudt en nagenoeg niet krom trekt.

Pietje was zo mooi dat hij voor de export werd ingezet. Zijn bestemming zou Nederland zijn, een klein en bar kikkerlandje waar men wel waardering heeft voor een mooi houten natuurproduct. Hij kwam terecht bij een keukenfabrikant die alleen de beste kwaliteit leverde. Pietje vond het spannend waar hij terecht zou komen. Zouden de mensen wel een warm hart voor hout hebben? Zou hij naar buiten kunnen kijken en zou hij de zon nog kunnen aanschouwen?


Hij kwam terecht in Moorveld, een klein Limburgs dorpje onder de rook van Maastricht.
De lieve mensen die er woonden hadden net een nieuwe keuken besteld voor hun jonge gezin. Onder een laag blanke lak bedekt kreeg Pietje Plank uitzicht op de achtertuin van de lieve mensen. Op het moment dat hij de breedste glimlach op hun gezicht zag bij de oplevering van de keuken, wist hij dat hij hier een fijne tijd zou beleven. In de donkere nachten mijmerde hij nog wel eens over de tijd dat hij op het punt stond de leider van het woud te worden. Bij het zien van de vrolijke kindergezichtjes die hem 's morgens wekten, vervlogen deze mijmeringen al snel.

Hij was in een liefdevol gezin terecht gekomen waar men hem met respect en gevoel behandelde. Zo kreeg hij eens in de zoveel tijd een lekkere poetsbeurt, af en toe met een borstel wat hem wel eens kietelde onder zijn nerven. Hij genoot van het uitzicht op de achtertuin, waar hij elke avond de zon zag ondergaan. Hij zag de kinderen van kleine koters, opgroeien tot puberende etterbakken, tot volwassen mensen in de bloei van hun leven.

De rest van de keuken werd een jaartje ouder. De koelkast begon het na te laten en de oven was compleet doorgeroest. Het tegelwerk was achterhaald, maar Pietje straalde nog steeds als nooit tevoren. Met de kinderen uit huis, wilden de ouders toch eens een nieuwe keuken aanschaffen. Ze vonden het zonde van het mooie hout om dit zomaar weg te gooien. Gelukkig wist de dochter wel raad. Ze wist nog wel een jonge houtbewerker die graag mooie dingen van hout maakt en die deze gift liefdevol zou ontvangen.

Zo kon het zijn dat Pietje Plank, voorbestemd leider van zijn oerbos in de buurt van Kočevje, terecht kwam bij een jonge en ambitieuze houtbewerker, genaamd Richard (ook wel bekend als The Woodmaker) in het Limburgse dorpje Spaubeek. The Woodmaker was in zijn nopjes met dit mooie hout. Net zoals Pietje de jaren van droogte en alle moeilijkheden in zijn leven als boom had overwonnen, had hij ook zijn leven als keuken met gemak overleefd. De houtbewerker legde Pietje voorzichtig neer in zijn zelfgebouwde werkplaats. Een vlak en van diktebank wachtte vrolijk om Pietje van zijn jasje blanke lak te ontdoen. Sodeju wat maakt dat ding een lawaai zeg! Na zijn schaafbeurt werd Pietje opgepakt en naar de houtzolder gebracht. Hier trof hij verre familie van over de hele wereld aan! Van zijn paarsgekleurde nicht Purperhart, tot de bleke tante Esdoorn tot het zwarte schaap van de familie Wengé. Pietje voelde zich gelijk thuis in deze bonte houtverzameling.

Een paar keer per week komt de jongen naar boven om gewoon naar het hout te kijken, de structuur te voelen en om inspiratie op te doen. Pietje is ondertussen reuzebenieuwd wat The Woodmaker voor hem in petto heeft. Dan is de grote dag aangebroken dat Pietje Plank een nieuw hoofdstuk in zijn lange leven krijgt. Samen met een deel van zijn bonte familie werd hij van zolder gehaald.
Een serieuze tafelzaag staat hun op te wachten. Richard zie je ijverig meten en met hout schuiven om de ideale combinatie te vinden. Na een goed geleide zaagpartij wordt Pietje samen met zijn familie bedekt met houtlijm en tussen de klemmen geduwd. Als de lijm gedroogd is, is Pietje een beetje sip. De lijm heeft lelijke harde stukken nagelaten waar hij niet blij van wordt. The Woodmaker haalt hem uit de klemmen en Pietje klaart op door de gelukkige glimlach op het gezicht van de jongen. Een stoeipartij met de bandschuurmachine en de bovenfrees later, is Pietje weer zo glad als een aal en kan hij evenals zijn familie blij zijn met het resultaat. Hij ziet dat de jongen pietje precies is in de afwerking en dat hij af en toe wat hard is voor zichzelf, om zo het beste resultaat te behalen. Op het moment dat Pietje het wat koud krijgt, geeft de jongen hem een dekentje Natural Woodsealer als bescherming tegen water en vlekken. De finishing touch wordt gedaan door een brandstempel met de initialen van The Woodmaker. Pietje wacht ondertussen in spanning af in wat voor een keuken hij terecht gaat komen. Zullen de mensen zijn mooie gevlamde structuur wel waarderen en zullen ze hem met de liefde en respect behandelen, die de voorbestemde leider van het oerbos verdient?

Weet jij een mooi en liefdevol thuis voor Pietje Plank, de trotse eik uit Kočevje?


Er is nog een deel van Pietje over dat beschikbaar is voor nieuwe snijplanken of andere producten. Kom gerust eens kijken naar Pietje en zijn familie. De koffie en een hartelijk ontvangst horen er vanzelf bij.







  • Comments(1)//blog.thewoodmaker.nl/#post2

Hout hergebruiken

Hout bewerkenPosted by Richard Sat, January 24, 2015 19:51:24
Het werken met hout geeft mij een heerlijk gevoel. Het straalt zoveel warmte uit en het laat zich zo mooi op verschillende manieren bewerken, dat het niet vergelijkbaar is met andere bouwmaterialen, zoals kunststof, metaal, steen en beton. Dat is ook niet verwonderlijk, daar hout een prachtig natuurproduct is.

De keerzijde van de medaille is dat men voor dit hout bossen moet kappen.
Gelukkig gebeurt dit nu steeds meer op een verantwoorde manier, zodat ook de komende generaties kunnen genieten van mooie bossen op onze aarde.

Desalniettemin kijk ik graag kritisch naar mijn eigen houtgebruik.
Naast de overduidelijke economische motivatie, gaat het hout mij zelf ook aan het hart.
Een bruikbaar stuk hout weggooien, is voor mijn gevoel echt een grote zonde.
Ik sorteer het hout dan ook in verschillende bakken, een voor onbruikbaar hout en eentje voor nog bruikbaar hout, welke ik weer opsplits in grote en kleine stukken.
Het niet meer te gebruiken hout gaat naar vrienden en kennissen met een houtkachel.
Zo is zelfs dat hout nog bruikbaar voor andere mensen!

Om met afvalstukken nog iets te maken, is enige creativiteit vereist.
Het zijn vaak stukken in allerlei soorten en maten. Ik heb leuke oplossingen gevonden door het hout te gebruiken als onderzetter, smartphonehouder en leuke kerstdecoraties.

Heb jij nog leuke ideeën wat je met afvalhout kunt maken, laat het mij weten!

Naast het beperken van de hoeveelheid afvalhout, hergebruik ik ook graag hout.
Steeds meer mensen weten dat ik met liefde en passie hout bewerk. Ze weten de weg naar mij toe dan ook te vinden als ze een houten product hebben, waar ze zelf niets meer mee doen. Zo heb ik twee eikenhouten keukens mogen ontvangen, die niet meer bij de tijd waren, maar waarvan het hout uiteraard nog goed was. Een trapleuning van iroko was ook meer dan welkom in mijn houtcollectie. Oude meubels vinden ook hun weg naar The Woodmaker, zoals oude tafels en kastjes. Soms glipt er wel eens een meubelstuk doorheen, dat grotendeels van spaanplaat is. Hiervoor vind ik dan een nieuw thuis, aangezien ik het zonde vind om een goed meubel te slopen voor een beperkte hoeveelheid hout.

Heb jij nog houten producten die je niet meer gebruikt? Wellicht kan ik ze hergebruiken! Laat het mij weten.

Zo werd ik laatst benaderd door een klant. Deze had helaas een inbraak gehad, waardoor zijn mahonie houten kozijn vervangen moest worden. Of ik het oude kozijn wilde hebben. Uiteraard heb ik zijn aanbod aangenomen en heb ik het kozijn opgepikt. Hieronder volgen een aantal foto's van het proces:

Mahonie houten kozijn 1.

Inbraakschade aan kozijn.

Hout ruw zagen met de lintzaag.

Stapel plankjes en balkjes van mahonie.

Eerst heb ik de metalen delen verwijderd van het kozijn. Vervolgens heb ik de balken los gezaagd met de lintzaag. De tafelzaag en de vlakbank zijn mijn grote vriend bij het maken van mooie balkjes van het hout.

De balkjes zijn ruw op maat gezaagd. Ik laat ze nu rusten, zodat ze kunnen acclimatiseren. Bij het zagen, zijn er vlakken van het hout vrijgekomen, die nu voor het eerst blootgesteld staan aan lucht en de bijbehorende luchtvochtigheid. Het hout in één keer naar de gewenste maat schaven, zou een lelijke verrassing kunnen bezorgen, aangezien het hout dan ineens veel kan werken. Voor nu laat ik het dus acclimatiseren, zodat ik het in de toekomst met een gerust hart terug kan schaven naar de gewenste maat.

Het hergebruiken van hout is een stuk arbeidsintensiever dan hout bij de houthandel inkopen. Vaak heb je te maken met oude verflagen, en verborgen schroeven of spijkers die een zaagblad of schaafmes wat minder leuk vinden. Als de klus geklaard is, geeft het wel een heel voldaan gevoel, om met hergebruikt hout te werken. Dan hoeft er toch weer een boom minder gekapt te worden voor een meubelstuk of snijplank.

Bekijk mijn werk met zowel hergebruikt als nieuw hout op:

www.thewoodmaker.nl & www.snijplankopmaat.nl

Bedankt voor het lezen van mijn eerste blog. Feedback is altijd welkom.

Dat liefde, licht en passie hun weg naar jullie mogen vinden.

The Woodmaker: Passie voor Hout & Design





  • Comments(3)//blog.thewoodmaker.nl/#post0